Νησί Paros στην Ελλάδα

Εποχή του λίθου
Παρά την διαπιστωμένη ναυσιπλοΐα στο Αιγαίο ήδη από την 9η χιλιετία π.Χ., μόνο κατά την νεολιθική εποχή (6800 - 3200 π.Χ.) τα νησιά του Αιγαίου κατοικήθηκαν συστηματικά. Πρώτα ίχνη κοινωνικής ζωής στην Πάρο έχουμε στο νησάκι Σαλιαγκό, μεταξύ Πάρου και Αντιπάρου, όπου εμφανίζεται ένας από τους αρχαιότερους οικισμούς του προϊστορικού Αιγαίου( 5 - 4 χιλιετία π.Χ.).

Γεωμετρική εποχή (1100 - 700 π.Χ.)
Στο γύρισμα της χιλιετίας, μία ομάδα Αρκάδων με αρχηγό τον Πάρο εγκαθίσταται στο νησί και του δίνει το όνομα του αρχηγού της. Λίγο αργότερα φθάνουν καινούργιοι άποικοι, οι Ίωνες. Η Πάρος εξελίσσεται σε μεγάλη ναυτική δύναμη. Το εμπόριο του μαρμάρου φέρνει πλούτη στο νησί. Αναπτύσσεται η γεωργία και η κτηνοτροφία.

Τουρκοκρατία (1537 - 1821)
Με την κατάληψη του νησιού από τον φοβερό πειρατή Μπαρμπαρόσα (1537) και την ερήμωση που ακολουθεί κλίνει το κεφάλαιο της ενετοκρατίας για την Πάρο. Το κατεστραμμένο πλέον νησί κυριεύεται από τους Τούρκους (1560). Κατά την διάρκεια των ρωσοτουρκικών πολέμων (1770 - 1777) ο ρώσικος στόλος χρησιμοποιεί τον ασφαλή όρμο της Νάουσας σαν ορμητήριο για να επικρατήσει στο Αιγαίο.

Νεώτερη ιστορία
Η Πάρος παίρνει ενεργό μέρος στην ελληνική επανάσταση (1821). Οι Κυκλάδες μαζί με την Πελοπόννησο και την Στερεά Ελλάδα αποτελούν τον πυρήνα του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Ιδιαίτερα δοκιμάστηκε η Πάρος την περίοδο της γερμανικής κατοχής. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι Παριανοί αναγκάζονται να μεταναστεύσουν αρχικά στον Πειραιά και αργότερα στο εξωτερικό. Γύρω στο 1960 αρχίζει μία καινούργια περίοδος ανάπτυξης για την Πάρο, που βασίζεται κυρίως στον τουρισμό.

Νάουσα

Το παραδοσιακό αυτό ψαροχώρι με το μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο στις κυκλάδες βρίσκεται στις βόρειες ακτές της Πάρου με κέντρο της ένα από τα πιο γραφικά λιμανάκια πλημμυρισμένο με ψαροκάικα. Οι ανέσεις για διαμονή αλλά και έντονη νυκτερινή ζωή δεν έχουν διαβρώσει τον παραδοσιακό του χαρακτήρα. Εδώ ο επισκέπτης θα βρει ξενοδοχεία, camping, τουριστικά γραφεία, ποικίλα καταστήματα καθώς και μπαράκια, καφενεία και ουζερί. Το εσωτερικό της Νάουσας διαμορφώνεται από στενά δρομάκια, ασπρισμένα σύμφωνα με το παραδοσιακό κυκλαδίτικο στυλ, και γύρω εκτείνονται υπέροχες παραλίες (Πιπέρι, Μοναστήρι, Κολυμπήθρες, Σάντα Μαρία, Λάγγερη). Για όσους ενδιαφέρονται η Νάουσα έχει να επιδείξει αξιόλογα μνημεία αρχαιότητας: αρχαίους οικισμούς
(λόφος Κουκουναριών), πρωτοκυκλαδικό νεκροταφείο (Πλαστήρα) και το βενετσιάνικο κάστρο οχυρό της βόρειας πλευράς του λιμανιού. Επίσης, γύρω από τη Νάουσα υπάρχουν έξι μοναστήρια όπου ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει περίτεχνα τέμπλα, τοιχογραφίες και πρωτότυπα αρχιτεκτονικά στυλ. (μοναστήρι της Λογγοβάρδας, Άη-Γιάννης ο Δέτης, Μητροπολιτικός ναός της κοίμησης της Θεοτόκου, μονή Αγιίου Αθανασίου, μεσαιωνική εκκλησία του Αγίου Γεωργίου).